Jordi is in 2022 afgestudeerd als toegepast psycholoog. Tijdens de eindfase van zijn opleiding besloot hij om zijn scriptie te schrijven over hulpzoekend gedrag bij mannelijke studenten. Met dit onderwerp als keuze voor zijn scriptie, maakte hij het zichzelf niet makkelijk.
Iets aan de man brengen
Tóch ging hij die uitdaging graag aan. Gaandeweg kwam hij met steeds meer mensen, organisaties en initiatieven in contact en zo kon hij zijn scriptie schrijven. Hij voelde ook dat hij nu zoveel kennis had, dat het zonde zou zijn om daar niks mee te doen. En zo ontstond het idee voor een platform met informatie over mentale gezondheid voor mannelijke studenten: Iets Aan de Man Brengen.
Op dit platform kun je terecht voor erkenning en herkenning, tips en adviezen, een overzicht met de hulporganisaties en initiatieven die er zijn en evenementen rondom mentale gezondheid:
‘Met het platform hoop ik een oplossing voor het probleem te bieden door te zorgen voor meer representatie en kennisoverdracht, in de hoop dat dat mannen zal informeren en motiveren. Niet dat ik denk dat ik dé oplossing heb. Ik zie het meer als mijn steentje om bij te dragen om dit taboe te doorbreken.’
De ambitie en passie die hij voelt om juist ook bij deze doelgroep het taboe te doorbreken, komt niet alleen vanuit zijn opleiding. Hij heeft zelf ervaren dat de stap om hulp te zoeken niet vanzelfsprekend is. Met het delen van zijn verhaal, hoopt hij een ander te kunnen inspireren om toch het gesprek aan te gaan.
Eigen ervaring
Jordi groeide op in Overijssel. Hij woonde in een kleine woonplaats waar hij zich niet altijd thuis heeft gevoeld en merkte anders te zijn. Hij had wel mensen waar hij mee kon praten, al was hij ook snel geneigd om zijn eigen pijn weg te maken. Hij wilde niet dat anderen zich zorgen zouden maken.
Anderen hebben het toch veel zwaarder?
Tijdens zijn studie in 2017 moest hij voor veel opdrachten op zichzelf reflecteren. Dit werd steeds meer confronterend en had als gevolg dat hij zich somber ging voelen. Tot aan het punt dat er ook gedachten aan zelfdoding omhoog kwamen. Hij kan zich nog goed herinneren dat hij enorm veel kon piekeren en daarin ook stemmingswisselingen kon hebben. Ook nu praatte hij hier niet over. Deels omdat hij niet goed wist waarom hij zich zo voelde, maar ook omdat hij vond dat hij zich niet moest aanstellen: ’Anderen hebben het toch veel zwaarder?’
Zelf oplossen
Op zijn studie waren er wel signalen dat het niet goed ging. Hij ging van goede cijfers naar steeds minder inzet en vaak kwam hij te laat voor zijn lessen. Ook hij zelf zag deze signalen, maar hij was moeilijk om dit serieus te nemen. Hij wilde het zelf oplossen, en daarbij wilde hij geen andere mensen nodig hebben.
Dit veranderde allemaal toen een van zijn docenten aangaf dat ze hem niet kon laten slagen voor het vak wat hij volgde. Dit was het moment dat Jordi brak. Zijn docent had dit door en hij mocht het schoolgebouw niet verlaten totdat hij hulp zou inschakelen. Achteraf gezien heeft dit hem gered, ook al was het op dat moment ontzettend ingewikkeld.
Vanaf dat moment durfde hij steeds vaker hulp te zoeken en dus ook te ontvangen. Hij heeft meer inzicht in waarom hij zich zo kan voelen en misschien nog wel belangrijker: hij weet beter hoe hij er mee om kan gaan.
Openheid inspireert
Spreken met mannen dat hij therapie heeft; dan gaat er soms ook wel een deur open bij de ander. Daaruit wordt ook duidelijk dat openheid ook inspireert om open te zijn voor de ander.
Mocht je meer willen weten over Jordi en zijn platform, dan kun je dat vinden op Iets aan de man brengen